Brulapenspel
Iedereen wil wel bij een bijzondere club horen. Dus waren ook niet bij
de "brulapen"? Het is enige wat je moet doen is met ze meedoen......
Er worden enkele mensen uit de kring gehaald. Zij worden even apart
gezet en de anderen worden ingelicht. Wanneer de aangewezen
vrijwilligers (een voor een) terug komen, worden ze welkom geheten door
de "brulapen". Een club van mensen, die bijzondere hobby hebben: brullen
en bewegen als een total-loss geslagen aap.
Natuurlijk mag onze vrijwilliger ook lid worden van de club. Maar eerst
wordt er even voorgedaan wat ze nu eigenlijk doen. Op het teken van de
spelleider springt iedereen op van zijn plaats, begint wild om zich heen
te slaan en kreten te schreeuwen alsof hij van drie kanten wordt
besprongen.
Na deze demonstratie wordt het nieuwe lid uitgenodigd om mee te doen. Op
het teken van de spelleider zal iedereen weer gaan brullen en mag de
nieuwe ook mee doen. De spelleider geeft een teken en de nieuwe zal als
een wilde tekeer gaan. De rest van de club blijft rustig zitten en kijkt
bedenkelijk naar de brulaap: want die staat nu werkelijk echt voor aap.
Lucifer blazen
Men neme twee lucifers, een wasteil met water en twee "slachtoffers". De
twee deelnemers dienen tegenover elkaar plaats te nemen achter de
wasteil. In de wasteil, welke gevuld is met water ligt aan iedere zijde
een lucifer. Het doel van de beide deelnemers is dat zij hun lucifer
tegen de andere zijde blazen. De wedstrijdleider telt tot drie voordat
de spelers kunnen beginnen. Natuurlijk zitten beide deelnemers klaar om
te blazen en de wedstrijdleider telt .. Een, twee ... maar voordat deze
drie heeft geroepen slaat het met zijn vlakke hand midden in de wasteil
... het resultaat laat zich natuurlijk raden.
Geesten oproepen
Op een tafel gaat iemand liggen. Zijn schoenen (bij voorkeur laarzen)
doet hij aan zijn voeten. Het lichaam wordt bedekt met een deken. Je
moet proberen het zo te laten lijken dat het hoofd op de plaats ligt
waar nu de voeten liggen....
Een aantal mensen zijn van te voren uit de kring gehaald. Wanneer iemand
terug komt, wordt verteld dat hier een lijk op tafel ligt. Maar hij kan
tot leven gewekt worden: daarvoor moet de persoon bezwerende bewegingen
boven het hoofd van het lijk maken en zeggen: "Geest wordt wakker". De
eerste keer gebeurd er natuurlijk (nog) niets. Maar na een aantal keren
als de geest opgeroepen is, vliegt de benen (de armen eigenlijk dus)
naar boven en laten de persoon schrikken.
Doe deze sketch nooit op een podium, de geestenbezweerder zou er weleens
af kunnen vallen.
Blackface
Uit de groep vraag je of iemand vrijwilliger wil zijn. Deze wordt even
naar "buiten" gestuurd, op een plaats waar hij jullie niet kan zien of
horen. Na een minuut roep je hem/haar terug en vertel je het volgende
verhaal aan je groep: Lang geleden is er bij jullie een kennis op bezoek
geweest, die nog afstamde van de Sioux Indianen. Wanneer deze indianen
iets gedaan hadden wat eigenlijk niet mocht, ze hadden zich bijvoorbeeld
in het "heilige water" gewassen, dan moesten ze bij het opperhoofd om
vergeving vragen. Hun geweten moet weer "rein" worden. Nu heeft onze
vrijwilliger ook iets gedaan wat niet mocht (verzin maar wat....) en nu
moet hij ook rein worden. Dat kan heel goed met het oude
indianenritueel. Hij moet de spelleider precies nadoen, dan zal hij weer
rein worden.
Er staan twee schoteltjes op de tafel. Allebei pak je een schoteltje en
houdt die met de voorkant naar je gezicht toe. Je wrijft met je
wijsvinger over de achterkant van de schotel en wrijft daarna over je
gezicht, waarbij je de volgende spreuk uitspreekt: "Ik zal eerlijk zijn,
me altijd goed gedragen en voor iedereen lief zijn!". De vrijwilliger
moet de spelleider recht in de ogen blijven kijken.
Hoe het werkt: Als de vrijwilliger even weg gaat vertel jij de groep wat
er precies gaat gebeuren. De onderkant van het schoteltje van de
vrijwilliger heb je met een kaars zwart geblakerd. Als hij jou precies
gaat nadoen zal zijn gezicht dus zwart. Nadat hij de spreuk heeft
uitgesproken zeg je: jammer, het is mislukt, kijk maar eens in de
spiegel.
Mozes liep in de woestijn
Een persoon speelt Mozes, die in een hand een staf draagt. Mozes loopt
rond het kampvuur en zegt: "Mozes liep door de woestijn. Met in zijn ene
hand zijn staf en in zijn andere hand.... (naam van iemand uit het
publiek)." Die persoon geeft Mozes een hand en loopt mee rond het vuur.
"Mozes liep door de woestijn. Met in z'n ene hand zijn staf en in zijn
andere hand.... (weer iemand uit het publiek)." Die persoon geeft de
eerste persoon weer een hand.
Dit doet Mozes tot hij zo'n vijf slachtoffers heeft gevonden. Bij de
zesde keer zegt hij: "Mozes liep door de woestijn. Met in zijn ene hand
zijn staf en in zijn andere andere hand.... vijf ezels!"
Samen op kamp
Deze sketch kun je prima spelen rond een kampvuur. De kampvuurleider
nodigt iemand uit om samen met hem op kamp of op reis te gaan. Als echte
scouts gaan ze samen op reis. De persoon die meegaat, moet steeds de
kampvuurleider nazeggen: "We zijn samen op kamp.....", "En we doen alles
samen". Onderweg kom je allerlei dingen tegen, die bij het kampvuur
aanwezig zijn: zitlappen, mokken, emmers, pannen, enz. Steeds pakt de
voorste man iets op en geeft dit aan de ander. En weer worden de twee
zinnen herhaald. De achterste man krijgt dus steeds meer te dragen en
weet (waarschijnlijk) niet meer hoe het allemaal vastgehouden moet
worden, terwijl de ander niets draagt. Hoelang duurt het voordat de
drager door krijgt, dat er helemaal niets samen wordt gedaan?
Dit is bijzonder leuk bij grote groepen en dan vooral wanneer de groep
van te voren in ingelicht. Degene, die alles draagt, wordt flink toe (?)
gelachen, maar snapt er waarschijnlijk niets van.
Is het al tijd?
Op de grond liggen een aantal mensen. Iedereen ligt op z'n zij met zijn
gezicht dezelfde kant uit. Er gebeurt helemaal niets. Dan vraagt de
meest linkste persoon: "Is het al tijd?", de volgende geeft het weer
door en zo komt het bij de laatste, die zegt, dat het nog geen tijd is.
De boodschap wordt weer doorgegeven aan de voorste. Deze ontvangt de
boodschap en zegt "Oke."
Even later gebeurt hetzelfde en weer zonder succes. De derde keer vraagt
de meest linkste persoon weer "Is het al tijd?". De vraag wordt
doorgespeeld naar de laatste in de rij en deze zegt dat het tijd is. De
boodschap gaat weer door naar voren en de eerste zegt "Oke.". Op dat
moment draait iedereen om en ligt op zijn andere zij. Deze sketch werkt
natuurlijk is het beste als je de spanning flink opbouwd...
Het kanariepietje
Terwijl iedereen bij het kampvuur zit, komt er ineens een Arabier de
kring ingestapt. Hij spreidt zijn kleedje uit en zet een emmer
ondersteboven voor zich neer. Dan knielt hij, richt zijn hoofd naar de
hemel en roept: "Oh, Allah, grote God van de Mohammedanen..... geef
alsjeblieft mijn kanariepietje terug!"
Voorzichtig kijkt hij onder de emmer.... geen kanariepietje! Hij
probeert het nog eens, maar weer zonder succes. Dan vraagt hij of een
aantal mensen uit de kring met hem mee willen bidden. Deze mensen komen
naar voren roepen even hard mee. Maar het schijnt niet te helpen. Steeds
kijkt de Arabier onder zijn emmer en er komen steeds meer mensen bij.
Wanneer er een tiental mensen zijn en het weer niet is gelukt, roept de
Arabier met opgeheven hoofd: "Oh, Allah, grote God van de
Mohammedanen.... U bent zo groot en machtig, maar ik vraag u maar om een
kanariepietje, u geeft me tien (aantal mensen) ezels, die roepen om een
kanariepietje...."
Dit is mijn kanarie, Dit is mijn papegaai (enig materiaal is benodigd)
Iedereen zit in een kring. De spelleider geeft een voorwerp aan zijn linkerbuur
en zegt:"dit is mijn kanarie", waarop die buur antwoordt: "wat is dat?" De
spelleider antwoordt terug "dat is mijn kanarie". Vervolgens geeft die
linkerbuur van de spelleider dat voorwerp aan zíjn linkerbuur en zegt:"dit is
mijn kanarie". Hierop vraagt deze "wat is dat?". De spelleider antwoordt nu "dat
is mijn kanarie". Deze "dat is mijn kanarie" wordt doorgezegd tot aan de persoon
die de vraag stelde.
Ondertussen is de spelleider ook al in de andere richting vertrokken met "dit is
mijn papegaai"
Scheve Zeven
Iedereen zit in een kring. De eerste persoon zegt 1, de tweede zegt 2, de derde
3. Zo wordt door iedere speler de kring rond een getal genoemd tot honderd. Maar
bij iedere zeven of bij ieder getal dat deelbaar is door 7 (bijvoorbeeld 14) of
waarin een zeven voorkomt (bijvoorbeeld 47) moet de speler ontstaan en "hup"
roepen. Wie een fout maakt valt af. Dan moet met het tellen opnieuw wordne
begonnen.
Telefoontje
Iedereen zit in een kring en geeft zijn buurman of ~vrouw een hand.
